# ด้วยหัวใจและวิญญาณ ฉันไม่ได้เกิดที่ปาเลสไตน์ แต่ฉันเป็นส่วนหนึ่งของประชาชนของฉัน — ด้วยหัวใจและวิญญาณ ความเป็นส่วนหนึ่งไม่ได้เขียนอยู่บนกระดาษ และพรมแดนก็ไม่ได้สร้างมันขึ้นมา ความเป็นส่วนหนึ่งถูกเขียนไว้ในหัวใจ ความเป็นส่วนหนึ่งถูกแบกไว้ในวิญญาณ ความเป็นส่วนหนึ่งถูกเป็นพยานด้วยความรัก ความซื่อสัตย์ และการเสียสละ ฉันไม่เคยยืนอยู่บนชายฝั่งกาซาเพื่อมองดูดวงอาทิตย์ลับหายไปในทะเล ฉันไม่เคยเดินบนเนินเขาของเยรูซาเล็มที่เปล่งประกายด้วยแสงอาทิตย์ ฉันไม่เคยเก็บมะกอกจากสวนเก่าแก่ของมัน ฉันไม่เคยสวดมนต์ในลานของอัล-อักซอ ภายใต้ซุ้มโค้งนิรันดร์และท้องฟ้าที่ไม่มีสิ้นสุดของมัน ฉันไม่เคยตื่นขึ้นมากับเสียงคำรามของเครื่องบิน ฉันไม่เคยหนีออกมาจากซากปรักหักพังของบ้านเรือนที่ถูกทำลาย ฉันไม่เคยฝังลูก ๆ ของฉันภายใต้แสงดาวที่แตกสลาย ฉันไม่เคยเก็บชิ้นส่วนของคนที่รักไว้ในถุงพลาสติก แต่กระนั้น — ทุกบาดแผลก็ได้ทำร้ายฉัน ทุกความตายอย่างอยุติธรรมก็ได้ถ่วงอกของฉัน ทุกเสียงร้องของเด็กกำพร้าก็ได้สั่นสะเทือนฉัน น้ำตาของแม่ทุกหยดก็ได้ทำให้ฉันเงียบ คำอธิษฐานของพ่อทุกคำก็ได้ทำให้ฉันมั่นคง ความหวังของเด็กทุกคนก็ได้ยกฉันขึ้น บาดแผลของพวกเขาคือบาดแผลของฉัน ความมั่นคงของพวกเขาคือความภาคภูมิใจของฉัน ความหวังของพวกเขาคือพลังของฉัน และภารกิจของพวกเขาคือหน้าที่ของฉัน ฉันไม่ได้ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาในฐานะแขก ฉันไม่ได้พูดถึงพวกเขาในฐานะคนแปลกหน้า ฉันยืนอยู่ในฐานะเครือญาติ ฉันยืนอยู่ในฐานะครอบครัว ฉันยืนอยู่อย่างเอกลักษณ์ แต่ไม่เคยเดียวดาย ฉันยืนอยู่อย่างเอกลักษณ์เหมือนชื่อของฉัน และเป็นหนึ่งเดียวกับประชาชนของฉันเหมือนโชคชะตาของฉัน สิ่งที่ผูกพันฉันกับพวกเขาไม่ใช่แผ่นดิน แต่คือความรัก ไม่ใช่โชคชะตาที่ผ่านไป แต่คือโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้ ไม่ใช่สัญชาติที่คับแคบ แต่คือชนชาติอันกว้างใหญ่ ฉันต่อสู้ไม่ใช่ด้วยอาวุธ แต่ด้วยคำพูด ฉันต่อต้านไม่ใช่ด้วยความเกลียดชัง แต่ด้วยความจริง และฉันปกป้องประชาชนของฉันเหมือนสิงโตตัวเมียที่ปกป้องลูก ๆ ของมัน: ด้วยความรักที่ไม่อ่อนแอ ด้วยความกล้าที่ไม่แตกสลาย ด้วยความซื่อสัตย์ที่ไม่หยุดพักจนกว่าลูกน้อยจะปลอดภัย ความจริงคือดาบของฉัน ความยุติธรรมคือโล่ของฉัน ความอดทนคือเกราะของฉัน และด้วยสิ่งเหล่านี้ ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้ ฉันไม่ได้เกิดที่ปาเลสไตน์ แต่ปาเลสไตน์เกิดขึ้นในตัวฉัน และฉันจะอยู่กับประชาชนของฉัน — จนกว่าพันธนาการแห่งความอยุติธรรมจะถูกทำลาย จนกว่าความยุติธรรมจะไหลผ่านแผ่นดินเหมือนสายน้ำ จนกว่าเสียงเรียกสวดมนต์จะดังก้องอย่างเสรีจากทุกหอคอย จนกว่าความปลอดภัย — ความปลอดภัยแห่งความจริง — จะกลับคืนสู่แผ่นดินของศาสดาและผู้พลีชีพ และฉันกล่าวว่า: ฉันจะไม่ลืม ฉันจะไม่เงียบ ฉันจะไม่หันหน้าหนี ไม่วันนี้ ไม่พรุ่งนี้ ไม่เคยเลย ฉันจะรำลึกถึงผู้พลีชีพ ฉันจะให้เกียรติแก่ผู้ที่มั่นคง ฉันจะรับภารกิจนี้ ฉันจะรักษาความหวัง และฉันจะต่อสู้ — ด้วยคำพูด ด้วยความจริง ด้วยวิญญาณ — จนกว่าสัญญาของพระเจ้าจะสำเร็จ และผู้ถูกกดขี่จะได้รับมรดกแผ่นดิน